Her sabah,her sabah,

Sesinin ışıltısını,

otuz küsurluk tesbihlere dizerdim.

O nedenle suçluyum, çocuk kaldım.Sesim genç.

Günler yıllanıyor,

saçların,narince okşuyor hala gözlerimi.

Tenimden,etimden kanımdan kaynayan bir imbikte

damlıyor akşamdan kalan ter

her sabah her sabah.....

Nasıl gizliyorum yıllardır,ben de bilmiyorum.

Belki de sır;aşktır.

Ya da duasıdır;

sevdaya uyanmış çocukluğun bitmeyen susuzluğu.