şimdi adınlasın.

nilgün diye ,hatırlıyorum.

öyle bir zaman dı ki.....

adın bile yanlış olabilir.

o,"çocukça bir aşk"

dediğimiz şeyi,

ne uğraşmıştık

yaşatmaya.

oysa;

iki yürek acemisi,

sevme özürlü.

iyi ki ölmemiş

elimizde

o prematüre aşk.

ben de ne korkardım

çekinirdim.

yılandan ve zehrinden,

şimdi seviyorum bile

sorduğum yılan zehirinin

tadını.

belki şöyle de denebilir.

sevda bizi kullanmak istedi yaşamak için.

biz de korktuk...

"sevgileşme" idi bir çözümü de.

iki elemanlı bir alaşımdı.

yumuşak ve güzel

kokulu bir metal hamuru.

hard rock müzik ile iyi eşleşirdi.

karanlıkta gün ışığını unuturduk...

....

çok bir "hanımefendimdiniz"

ancak böyle yazabiliyorum,

olamayan aşk gecelerini...

hepiniz affediniz...

sizin küçük prensiniz.*

.

.

.

*(beyaz atsız)