Kan revan içinde günlerdi.Laleler kaldı şimdi kan rengi.
Senin kırmızın vardı o zaman.Kantini bile boyardın gün batışışına.Çaylar birer olayla biterdi.Alışmıştık olaylara.Olmazsa sen ağlardın.Yada ben ağlaymazdım o zamanlar.

Genç günlerdi.Istanbul koşabiliyordu o zamanlar.Ben sana gelirken hep yanımdaydı.Deniz yep yakınımdaydı.Hiç karanlık olmazdı boğaz.Hiç Uyumazdık aşkla geçerdi günlerimiz.Gözlerimize yummazdık gözlerimizi.

Şöyle bir yanılgımız vardı:"Mutsuz insanların dünyasında,mutlu aşk yoktur".

İstanbul mutsuzlukta kaldı.