akşamın vahşi trafiğine dalarken;

gözlerinde yeni bir ışıkla

gelmezsen.

nasıl katlanır yüreğim..

metal bir cangılda yaşıyoruz...

saksılarda bile kıskanıyor

yeşili

hayat.....

her yerde kırmızıya çaldırıyorlar

renkleri,

iştahımızı açsın,

satmalara tavlanalım diye.

"ten rengini" de

kandırmak için kullanırlarmış...

oysa,

acımadığı zamanmı var ki ,

"tenimizin"

bütün şehirler alıştırdı bizi vahşete.

deniz olan kıyılarda

yokolduk

lebiderya yalılarla birlikte yandık...

hayalimi gıdıklayan o martı da olmasa.

çöpe giitiğimi düşüneceğim.

aşkınla sarmalanmış

dünlerden kalan

bir sevda artığı